N ongelofelijk avontuurlijk maar niet normaal

21-04-2010

He he Zo zo dat was me het weekend wel. Ben nu weer n beetje bijgekomen duzz weer tijd voor n verslag voor jullie in NL!
Zaterdag zijn we rond half 10 hier uit Port Alfred weg/aan gereden :P met onze 2 huur auto’s, gevuld met 10 vrolijke meiden die wilde dieren wilden gaan zien :D!!
Daniels cita form was die dag ons doel. De reis, die ongeveer 2,5 uur duurde, is zonder grote problemen verlopen. We hebben hele mooie stukken van Afrika gezien, mooie bergen, bossen en schitterend uitzicht, om stil van te worden. Maar waar we ook allemaal wel een beetje stil van werden, waren de township van Motherwell! Dat waren de township die ik in mijn gedacht had voorgesteld, krotjes die van afval stukken n golfplaatjes zijn gebouwd. N het was ook super groot, net als de begraafplaatsen daar, die wel indruk op me hebben gemaakt. We reden ook achter een begrafenisstoet aan, n merkte daarom ook op dat er op dat moment wel zeker 4 of 5 begrafenissen tegelijk aan de gang waren . N sommige mensen hebben alleen een kartonnen briefje op hun graf, met waarschijnlijk alleen hun naam, hoe onpersoonlijk :S, hoe anders als bij ons in NL…..
Alleen nadat we struisvogels en apen aan de kant van de weg hadden gezien, waren we de trieste townships ook alweer een beetje vergeten. Helemaal toen we aan kwamen bij Daniels Cita Form
Hier moesten we ff op onze gids wachten, voordat we naar binnen mochten. Nadat onze handen n schoenzolen gedesinfecteerd waren, mochten we dan eindelijk :p naar binnen. De eerste dieren zaten allemaal achter n hek, duzz vond ik eigenlijk niet echt interessant hahah ;)….. Alleen toen onze gids haar verhaaltje had afgedraaid voor de kooi van een ± 7 maanden oude cita, deed ze het hek open zodat we allemaal naar binnen konden. Hij lag rustig aan de zijkant van het hok, n het leek wel een beetje op n te veel te groot uitgevallen huiskat, duzz op zich niet heel angstaanjagend. Alleen het werd wel een beetje spannend toen we hem allemaal ff mogen aaien, maar ik was dapper duzz heb foto’s dat ik um aai :p!! Toen onze gids de kooi van een volwassen Cita open deed om ons er in te laten, was ik dan wel een beetje banger…. Echt zon grote die je ook in natuur films ziet :S Hij keek best wel boos N hij kwam ook nog op ons aflopen….Whaaahhh
Het bleek allemaal super mee te vallen n hij was echt super lief, n we konden um allemaal ff aaien en hij spinde heel hard. HEEEELL COOOLL…!!! Alleen dat was nog niet alles er waren ook nog leeuwen welpjes Ooohhhh…!! Ze waren net 10 dagen oud, en we mochten ze allemaal even op schoot hebben. Echt super schattig, we waren allemaal opslag verliefd :D!! Na heel veel foto’s te hebben gemaakt, moesten we dan weer echt doorgaan, want het is voor de welpjes ook wel vermoeiend!
Toen we wat zaten te eten na de tour ontdekte we ook nog een zebra aan de andere kant van het gebouw, waar ik echt Te cool mee op de foto sta :D :D (zie profiel foto :P)
Nadat we vol zaten van onze ervaringen met de cita’s en de lieve leeuwtjes en onze lekkere tosti’s, ging we op zoek naar n hostel in Port Elizabeth. Onderweg daar naar toe hadden we er een gereserveerd, alleen hadden we niet meer dan een adres en een heel slecht kaartje met maar n paar straten. Duzz eigenlijk een beetje spelt in een hooiberg zoeken idee. N een onbekende stad, die HEELL vies was, overal afval n er ook nog eens heel onveilig uitzag. Duzz deuren op slot n ramen dicht:p…. Na dik 3 kwartier rondjes te hebben gereden door Port Elizabeth, hadden we het eigenlijk wel gehad. We zijn het toen bij een ander veel te luxe uitziend B&B gaan vragen. De 2 meiden kwamen trug met het nieuws dat we daar wel konden overnachten, voor 20 EURO pp per nacht:O!! OOhhh wat waren wij allemaal gelukkig :D :D we zaten allemaal letterlijk te juichen toen we dat hoorde. N toen waren de hekken nog niet eens open :p!! Alles was super: de kamers, de auto’s konden veilig achter het hek staan, de mensen van het B&B, het ontbijt met vers fruit! Ook hadden ze ons een restaurant aanbevolen, waar ik overheerlijke spareribs heb gegeten (Sorry Hans, maar je kan wel trots op me zijn want heb me bordje als enige leeg gegeten ;) ) n als na gerecht baklava heb gehad. We waren na 3 gangen en drankjes pp maar 17 Euro krijt :O n het was echt n best luxe restaurant…. Echt die prijzen hier Pfff :P
Na lekker te hebben geslapen n onze buikjes allemaal gevuld waren zijn we weer in de auto gesprongen, want we gingen vandaag Olifanten zien bij Addo Elephant…!! :D
We zijn eerst naar het National Park geweest, waar we in n hele grote, hoge 11 persoon Safari Jeep zijn rond gereden. Dit was echt n goede keuze want hij kon bij van alles wat vertellen n zonder hem hadden we waarschijnlijk heel veel dieren voorbij gereden. We hebben stokstaartjes, mestkevers, schilpadden, wrattenzwijnen, kudu’s n natuurlijk olifanten van heeelll dichtbij. De dieren daar in het park zijn allemaal wild, het enige wat ze doen is waterreservaten aanleggen n bijvullen. OOoohh het was zo super cool, ik zat achter in de Jeep n kreeg gewoon zand van de olifanten in me ogen….
Er was ook n heel klein baby olifantje die was natuurlijk weer de favoriet bij ons n het schattigs….vooral toen die n steentje in zijn pootje had n dat er probeerde uit te halen….nou jah kort om onbeschrijfelijk speciaal om dit nou eens allemaal in het echt te zien!! Duzz eigenlijk ook onmogelijk om hier verder nog wat aan toe toevoegen zodat jullie het beter zouden kunnen begrijpen!! Alleen dat iedereen dit eigenlijk wel eens gezien moet hebben ;) :P (Makkelijk voor mij hé omdat nu te zeggen :P)
Alleen we waren nog niet voldaan na al dit moois te hebben gezien Hahah we wilden ook nog op olifanten rijden. De “vrolijke” dame achter het loket bij het National Park kon ons vertellen dat het 37 kilometer verder op was, duzz maar een oansetsje :p Onze gids zei dat het wel een bumpyroad was, alleen dit kon ons niet echt afschrikken. We kwamen onderweg n bord aan de kant van de weg tegen duzz we dachten dat het daar was, n we stapte al grappend uit de auto: Zoo dat was n ver stuk rijden ben er stijf van, n wat n slechte weg. Dit hadden we beter niet kunnen, maar we wisten toen nog niet wat ons te wachten stond. De mannen vertelde ons daar dat we nog een klein stukje moesten rijden het duurde maar n kwartiertje, n ze verzekerde ons dat dit wel met onze eigen auto’s moest gaan lukken(Nieuwe Ford Fiesta, n een Hyundai Gets) Duzz dat hebben we maar van ze aangenomen, n hebben het asfalt verlaten. Alleen die 15 min. bleek 1,5 uur te zijn, en of het nou echt te doen was met onze auto’s…..Naar mijn idee hebben we geluk gehad dat de veren en schokbrekers het niet hebben begeven. Het was zon slechte weg, met alleen maar kuilen, hoppels, gaten, stenen, ravijn enz. eigenlijk onmogelijk om uit te leggen. Het ging helemaal door de bergen heen en het leek heen weg(omdat we niet wisten wat we moesten verwachten) wel eindeloos. Maar de omgeving was wederom schitterend :D Alleen het was wel erg spannend of de auto het ging overleven, op sommige stukken hoorde ik gewoon dat de schokbrekers zo op hun donder kregen, n de weg werd alleen maar erger :S!! Ik heb n filmpje in de auto gemaakt, die zal ik ff YouTube zetten zodat jullie ongeveer n beetje een beeld van krijgen hoe we in die auto zaten. Maar na n zware, niet normale 1,5 uur rijden waren we dan eindelijk bij Addo Elephant Backride Safari’s. Alleen hadden we toegezegd dat we er wel om half 4 konden zijn, alleen wisten we toen niet hoe de weg er naar toe was. we waren er dan ook pas om kwart voor 5, toen waren de olifanten al weg :S Grrrr….. Er werd druk met de manager gebeld, om n oplossing te zoeken. We mochten als de olifanten trug zijn ze wel eten geven voor 25 euro pp :O Jahhh Daagg!! Nou goed voor 15 dan Pfff Wij wilden er op zitten al was het alleen voor de foto….:D Alleen dat kon niet, dan zouden de olifanten van slag raken, want ze weten dat ze na de laatste rit eten krijgen n dan mogen gaan slapen. Duzz op zich ook wel weer goed dat ze dat niet toelaten….Alleen wel balen voor ons, want nu waren we die Road of Hell voor niks getrotseerd. We dachten dat er n andere weg trug was, want we waren echt niet van plan om deze zelfde weg ook nog eens trug te gaan rijden. Er werd ons geadviseerd om dit wel te doen, want die andere weg was nog erger….NOG ERGER :S
Duzz moesten wij, de nu iets minder vrolijke 10 meiden, nogmaals de Road of Hell over. Dit keer wisten we wat we moesten verwachten, alleen werd het wel donker. Rond 6 uur half 7 is het hier namelijk binnen 15 min donker, maar dit leverde wel weer mooie plaatsjes op :D…!! We waren ook allemaal n beetje minder gespannen n wat minder met de olifanten bezig, duzz hebben we over van alles n nog wat gekletst. Alleen toen we EINDELIJK na weer wel n hobbelige 1,5 uur beneden kwamen, moesten we nog een keer 2,5 uur rijden voordat we in Port Alfred zouden zijn. N ook weer door het Township van Motherwell :S…..N we wilde eigenlijk ook nog wel ff eten, n er moest ook wel us getankt worden natuurlijk want we hadden geluk dat we de bergen gehaald hadden met de tanks :P!! Dat tanken leek niet zo’n groot probleem, 30 euro voor n volle tank Euro 95 :O
Dat eten rond deze tijd, bij langs de weg, waar we ons een beetje veilig bij voelde leek n groter probleem...:S Maar gelukkig had ik voor de verandering ook geen honger hahah :P Duzz zijn we aan een stuk door gereden naar Port Alfred, dachten we…..De township van Motherwell viel reuze mee, want we konden gelukkig gewoon op de hoofdweg blijven die er doorheen loopt!! De reis verliep duzz voorspoedig, na al dat gedoe…..Totdat ± 25 km voor Port Alfred de meiden uit de andere auto belde, dat ze n lekker band hadden. Sta je dan in de middle of know where in Afrika, in het donker, in de spoelende regen(Want het is niet altijd Sunshine Coast ) met 10 meiden n een lekke band…..
Nou eerst het verhuur bedrijf maar gebeld die zouden ons trug bellen, n we voelden ons ook niet heel erg veilig duzz ook maar iemand van de campus bellen of we Multi Security ook konden bellen om te komen. Die verwees ons naar Alroy Taai, die wij vervolgens wakker hebben gebeld :S Oeeppss… Hij zou ons ook weer trug bellen binnen 5 min. Dit bleken Afrikaanse min. te zijn want voordat hij terug belde waren we alweer n half uur verder :S Avis (autoverhuurbedrijf) had inmiddels ook weer terug gebeld om te melden dat ze binnen een kwartier weer trug zouden bellen Grrr….
Nou n toen ze dan weer trug belde hadden ze een fijne mededeling, het kantoor in Port Alfred was al dicht, duzz ze gingen iemand uit Port Elizabeth sturen n dat ging ong. nog 2 uren duren…..
Gelukkig was er inmiddels ook iemand van school onderweg naar ons :)…..Maar omdat we tog maar wat stonden te wachten hebben we het als Stoere Meiden zelf maar geprobeerd :P Dat ik mijn bord spareribs die dag ervoor had leeg gegeten kwam goed van pas, want met al die kippekontjes kregen we die schroeven van dat wiel echt niet los :p
Alleen toen die schroeven(of hoe het maar ook heet) eindelijk los waren kregen we de krik niet goed onder de auto Pffff, duzz tog maar wachten…. Inmiddels was er ook een 3e hulptroep onderweg, van een takelbedrijf uit Port Alfred. Maar onze driver Mike van Stenden was onze reddende engel, n had de band zo verwisseld!! Toen konden we eindelijk door rijden naar huis. Al met al lagen we met n lege maag om ± 12 uur eindelijk in bed. Ooohh wat n dag, van half 3 tot 12 in de auto gezeten…… Maar wat n ongelofelijk, onvergetelijk Avontuur ons eerste weekend…..


Alleen hadden we niet heel veel tijd om bij te komen van ons avontuur want we hadden de volgende dag om half 10 n afspraak voor ons project met de directeur van de basisschool in Station Hill. Dit was erg interessant, hij kon ons van alles vertellen over hoe ze daar omgaan met de kinderen en met aids enz. ook wat er allemaal mogelijk was met ons project. De rondleiding vond ik zelf het leukste om in de klassen te komen en dat de kinderen dan allemaal in koor ons begroeten en de oudere groepen zelfs allemaal voor je gaan staan. Dat was wel een aparte ervaring. We hebben ook in de grootste klas gekeken, waar 70 :O kinderen in zaten, sommige met zijn 3 of 4 in 1 bankje!! De leraar kon niet eens meer door de klas lopen, zo vol gepropt. We mochten ook een kijkje nemen in de soupcitchen, waar alle kinderen elke dag te eten krijgen. Dat zijn er zon 750, echt een super initiatief, want sommige kinderen komen gewoon met lege magen op school ….
Nou n verder hebben we n begin gemaakt aan ons project plan, alleen kunnen we hier niet mee verder. Onze afspraak die we hadden met onze hoofdsponsor dinsdag ochtend om 8 uur ging namelijk niet door omdat hij niet op kwam dagen :S nu is die verzet naar donderdag half 8….:O Dat zijn tog echt geen tijden meer :S Nou jah hebben we ook weer wat om over te zeuren…..N plukken we iig de dag ;)
Zo ga ik maar weer eens n poging doen om een beetje bij te kleuren, want het weer valt tog wel een beetje tegen. Het waait vaak hard op het strand, of het is bewolkt Duzz ben benieuwd of ik bruiner trug kom als jullie…..

Het was weer n erg lang verhaal, maar ik hoop dat jullie het tog leuk vonden om te lezen…
Jullie horen snel weer van me :D :D

Dikke Tut uit Zuid Afrika